URO-DYN
Medyczne Centrum Diagnostyki Urodynamicznej

Siedziba placówki

URO-DYN

URO-DYN

ul. Wiśniowa 36
02-520 Warszawa
tel.: 22 646 36 77
tel.: 22 849 45 44
fax: 22 646 36 79
mail: gidian[@]urodyn.med.pl

Biuletyn nr. 5

Niestabilność cewki moczowej

Danuta Gidian

Niestabilność cewki moczowej jest definiowana przez większość autorów jako nagły spadek ciśnień spoczynkowych w cewce o amplitudzie przekraczającej 15cmHz0. Niektórzy uważają, że do rozpoznania niestabilności cewki spadki ciśnień powinny przekraczać 1 /3 wartości maksymalnego ciśnienia spoczynkowego w cewce.

Niestabilność cewki, w przeciwieństwie do niestabilności wypieracza, nie jest odczuwana przez pacjenta. Może być przyczyną nietrzymania moczu w przypadkach, gdy ciśnienia śródpęcherzowe przekroczą ciśnienia spoczynkowe w cewce.

Niestabilność cewki może prowokować niestabilność wypieracza z typowymi objawami parć naglących i nietrzymania moczu z parcia.

Wahania ciśnień spoczynkowych w cewce można spotkać u około 15% zdrowych kobiet, bez objawów nietrzymania moczu.

Przyjmuje się, że za spadki ciśnień spoczynkowych w cewce odpowiedzialne są parosekundowe zmiany napięcia mięśni poprzecznie prążkowanych i mięśni gładkich. Jednak przyczyna tych zmian jest niejasna. Do tej pory nie ma również skutecznego leczenia, chociaż podejmowane są próby podawania leków alfa adrenomimetycznych. W leczeniu należy również uwzględnić potrzebę regularnego opróżniania pęcherza, aby unikać jego nadmiernego przepełnienia oraz ćwiczenia mięśni dna miednicy w celu świadomego opanowania niekontrolowanego wycieku moczu z cewki.

Opis przypadku:

Pacjentka 26 lat. Do 15 roku życia bez objawów nietrzymania moczu, bez zaburzeń mikcji i bez chorób układu moczowego. Od 15 r.ż. moczenie dzienne i nocne. Bez parć naglących. Nie potrafi określić czy moczenie występuje przy wysiłkach. W badaniach dodatkowych nerki prawidłowe, niespojenie S1. Neurologicznie bez odchyleń od stanu prawidłowego. W 21 r.ż. leczona oksybutyniną i alfa blokerami z powodu stwierdzonych czynnościowych zaburzeń mikcji z zaleganiem 200ml.

Wykonywano również elektrostymulacje elektrodą doodbytniczą. W wyniku leczenia ustąpiły zmiany o charakterze czynnościowej przeszkody w odpływie moczu, nie uzyskano poprawy w trzymaniu moczu.

W chwili zgłoszenia się na badanie urodynamiczne w wywiadzie mikcje średnio 3x / dobę, zmiana podpaski po każdej mikcji - podpaska bardzo wilgotna. Badania moczu prawidłowe. Nie rodziła.

Wykonano 2x uroflowmetrię: w obu badaniach niebezpiecznie duża pojemność pęcherza = 900ml, prawidłowe tempo przepływu, regularny zarys krzywej mikcji, bez zalegania.

W badaniu cystometrycznym osłabione czucie, duża pojemność = 840ml, wysoka podatność ścian. Bez cech niestabilności wypieracza. VLPP do 107cm H2O - bez wycieku. Mikcja z cewnikami nieskuteczna.

W profilometru spoczynkowej wykonanej 2x liczne wahania ciśnień śródcewkowych, prawidłowa czynnościowa długość cewki.



W związku z powyższym badaniem wykonano profil spoczynkowy zatrzymując wysuwanie cewnika w miejscu maksymalnego ciśnienia spoczynkowego. Ciśnienia rejestrowane w tym samym miejscu cewki wykazują duże wahania od 20cm H2O do 90cmH2O. Przy ciśnieniu 20cm H2O zaobserwowano bezwiedny wyciek płynu z cewki obok cewnika.



W profilu wysiłkowym pojedyncze ujemne ciśnienia zamknięcia cewki przy prawidłowej czynnościowej długości cewki. Bez wycieku obok cewnika podczas kaszlu. Zlecono pacjentce regularne oddawanie moczu co 2-3 godziny, oraz ćwiczenia mięśni dna miednicy.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 
 
© 2002 - 2017 Medyczne Centrum Diagnostyki Urodynamicznej URO-DYN
2002 created by: JSK Internet
2014 - 2017 modified by: PetS